పరుగాపక పయనించవె తలపుల నావా.. కెరటాలకు తలవంచితె తరగదు త్రోవా.. ఎదిరించిన సుడిగాలిని జయించినావా.. మది కోరిన మధు సీమలు వరించిరావా..
నేను... లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు
నేను... లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు

12, జూన్ 2014, గురువారం

మాటే మంత్రము --- వాగ్భూషణం .. భూషణం..!




*వాగ్భూషణం*
కేయూరాని న భూషయంతి పురుషం ..! హారా న, చంద్రోజ్వాలా..!
న స్నానం.. న విలేపనం... న కుసుమం .. నా లంకృతా మూర్ధజా..
వాణ్యే కా సమలం కరోతి పురుషం ..యా సంశ్రుతా ధార్యతే..!
క్షీయంతే..ఖలు, భూషనాని సతతం ..
వాగ్భూషణం .. భూషణం..!

చేతులకు వేసుకునే గండపెండేరాలు, అలంకార ఆభరణాలు, హారాలు , మంచిగంధ స్నానాలు,పైన పూసుకునే విలేపననాలు, పూలు ఇవన్నీ  కాల క్రమేణా నశించేవే..! కేవలము ..మంచి భాషణం, మంచి మాట ఒక్కటే శరీరానికి శోభనిచ్చేది

వాక్కు లేక మాట  మనిషికి దేవుడిచ్చిన వరం .. ఈ భూమి మీద ప్రాణుల్లో దేనికీ లేని ఇలాంటి అదృష్టం మానవుడి సొంతం.. అందుకే అన్ని ప్రాణుల కంటే "విలక్షణులం" మనం.. వూరికే అనవసరంగా ఏదీ మాట్లాడకూడదు.మనం మాట్లాడే  ప్రతి మాటకు ప్రయోజనం ఉండాలి,పరమార్ధం ఉండాలి , విన్న వాళ్లకు కూడా సమంజసంగా అనిపించాలి .. అతిగా మాట్లాడే వాళ్ళని వసపిట్ట,చిన్నప్పుడు వస ఎక్కువగా పోశారా  అంటుంటారు .. నోట్లో నాలుక వుంది కదా అని నోటికొచ్చినట్లు మాట్లాడుతూనే వుండకూడదు.. ఎంతవరకు అవసరమో అంతవరకే మాట్లాడాలి.

ఎదుటి వాళ్ళను పరుషంగా మాట్లాడటం, నిందలు మోపటం, నిష్టూరాలాడి ఎదుటివారి మనసు నొప్పించటం సరైనది కాదు.. ఎంత శాంత స్వభావులైనా మనం అదే పనిగా మాటలు అంటూ వుంటే పడి  ఉండరన్న విషయం అందరికీ అనుభవమైన విషయమే .. అద్దంలో మనము ఎలా వుంటే అలాగే కనపడినట్లే  మన మాట కూడా... ఎదుటివాళ్ళతో మనం ఎలాగ మాట్లాడతామో అలాంటి మాటలే మనమూ వారి నుండి వినాల్సి వస్తుంది ..   అందుకే ఒకరిని మనం  అనటం ఎందుకు,వారితో తిరిగి మాటలు పడటం ఎందుకు??
  
మన స్వభావానికి,ప్రవర్తనకి మనం తినే ఆహారం కూడా కారణం  అవుతుందట, ఎవరైనా కోపంగా మాట్లాడితే మిరపకాయ తిన్నావా అంటారు .. పిచ్చి పిచ్చిగా గంతులు వేస్తూ అరిచే  వాళ్ళని కల్లు తాగిన కోతి అంటారు .
మంచిగా మాట్లాడే వాళ్ళని ఎంత తియ్యని మాట చెప్పావు అంటారు... అలాగని సాత్వికాహారం తినే వాళ్ళందరూ మర్యాదగా,మంచిగా మాట్లాడతారు,అలా తినని వాళ్ళు పరుషంగా మాట్లాడతారు అనే రుజువులు ఎక్కడా లేవనుకుంటాను..


నేను నిజాలే మాట్లాడతాను దాని వల్ల ఎవరికి నష్టం, కష్టం కలిగితే  నాకేంటి అంటుంటారు కొందరు .. నిజం మాట్లాడటం మంచి పద్ధతే కాని ఆ నిజం చెప్పటానికి కూడా ఒక పద్దతి వుంటుంది .. మీరనుకున్న ఆ నిజం కొందరికి నిష్టూరంగా అనిపించొచ్చు .. ఆ నిజం  వలన కలిగే ప్రయోజనం కంటే నష్టమే ఎక్కువ కావచ్చు .. కాబట్టి ఒక మనిషి గురించి ఎవరు ఏమి చెప్పినా విని నమ్మేసి ఆ మనిషి మీద ఒక అభిప్రాయం  ఏర్పరచుకోవటం,ఆ విషయాన్ని సంబధిత వ్యక్తితోనే మాట్లాడి మన సందేహం  తీర్చుకోకుండా ఆ  వ్యక్తి  గురించి మరొక వ్యక్తి దగ్గర మాట్లాడటం చాలా పెద్ద తప్పు ..ఇలా చేయటం వలన లేనిపోని కొత్త సమస్యలు తలెత్తుతాయి .. 

ఇంకా కొందరుంటారు వాళ్ళు చెప్పాలనుకున్నదే చెప్తూ పోతారు కాని ఎదుటి వాళ్ళు వింటున్నారా లేదా,తిరిగి వాళ్ళు ఏదైనా చెప్పాలనుకుంటున్నారా అని పట్టించుకోకుండా నేను మాట్లాడాలి,నువ్వు వినాలి అనే ధోరణిలో మాట్లాడుతూనే వుంటారు .. 

మరికొందరు మనసులో వుండే ఆలోచనలు బయటపడకుండా,మనసులో ఒకటి పెట్టుకుని,బయటకు మరొకటి మాట్లాడుతుంటారు.. నిజంగా ఇలా మనసులో ఏముందో బయటపడకుండా మాట్లాడటం కూడా ఒక గొప్ప "కళ" అనొచ్చేమో ... ఇలాంటి వాళ్ళనే  "నోటితో మాట్లాడుతూ నొసటితో వెక్కిరించే రకం" అంటారు .. 

ఇంకొందరు మాట్లాడితే మాటల్లో వెటకారం కొట్టొచ్చినట్లు
కనపడుతుంది .. అలా మాట్లాడటం ఒక గొప్పగా తమకంటే గొప్ప సెన్సాఫ్ హ్యూమర్ ఇంకెవరికీ లేనట్లు ఫీల్ అవుతుంటారు .. వెటకారం మరీ ఎక్కువైతే వికటించే ప్రమాదం కూడా వుందని గుర్తిస్తే మంచిది .. 

మాటలు మనిషి ఆలోచనలకు ప్రతిరూపాలు .. కొందరి మాటలు వారిలో అహంకారాన్ని,గర్వాన్ని,అసూయని ప్రదర్శిస్తే,కొన్ని మాటలు మంచితనం, ఆత్మీయతకి మారుపేరుగా అనిపిస్తాయి .. ఒక్కోసారి బెదిరించి ఒప్పించలేని విషయాలు కూడా మంచి మాటలతో ఒప్పించి మెప్పించగలము  ..అలాగని కోపంగా మాట్లాడే వాళ్ళందరూ చెడ్డవాళ్ళు,మంచిగా మాట్లాడే వాళ్ళందరూ మంచి వాళ్ళు అనుకోలేము .. కోపంగా మాట్లాడినా  మనకి  మేలు చేసేవాళ్ళు కొందరైతే, తియ తీయని తేనెల మాటలతో గోతులు తీసేవారు మరికొందరు .. కాబట్టి మాటల గారడీకి  మోసపోకుండా జాగ్రత్తపడాలి .. 

కత్తితో  చేసిన గాయం అయినా కొంత కాలానికి మానిపోతుంది కానీ మాటతో చేసిన గాయం ఎప్పటికీ మానకుండా  బాధిస్తూనే ఉంటుందట . అందుకే " జారవలదు  నోరు జాగ్రత్త " అన్నారు పెద్దలు .. వాక్కు భూషణమే కాదు రెండువైపులా పదునున్న ఆయుధం కూడా .. అందుకే మాట్లాడటం నా జన్మ హక్కు కాబట్టి  నా ఇష్టం వచ్చినట్లు నేను మాట్లాడతా అనకుండా ఈ హక్కును ఎంత  జాగ్రత్తగా ఉపయోగించుకుంటే  అంత మంచిది .. 

"ఇతరులు ఏమి చేస్తే, మన మనసు బాధపడుతుందో అలాంటి పనులు మనం ఇతరులకు చేయకుండా ఉండటమే ఉత్తమ ధర్మం" మాటల విషయంలో కూడా ఈ ధర్మాన్ని పాటిస్తే   డబ్బులు  ఖర్చు పెట్టి మరీ కమ్యూనికేషన్ స్కిల్స్, పర్సనాలిటీ డెవలప్ మెంట్  క్లాసులు తీసుకోవాల్సిన అవసరం రాదేమో ..  "పలుకే బంగారమాయెనా" అని భక్త రామదాసు రాముడిని అన్నట్లు మాటలను బంగారమంత విలువగా, జాగ్రత్తగా, పొదుపుగా కాపాడుకోవటం మనిషికి అన్ని వేళలా మంచిది .. 

ఇప్పటికే మాటల గురించి చాలా ఎక్కువగా మాట్లాడినట్లున్నాను .. 
ఇక ఉంటాను ఇప్పటికి  .../\...



24, మే 2014, శనివారం

జ్ఞాపకాలే నిట్టూర్పు.. జ్ఞాపకాలే ఓదార్పు...


కొన్ని ప్రదేశాలు ,కొన్ని సంఘటనలు , కొందరు మనుషులు , కొన్ని సినిమాలు,కొన్ని పాటలు ఇలా కొన్నిటికి  జీవితంలో చాలా గొప్ప స్థానం వుంటుంది ..  ఎక్కడ ఎప్పుడు వాటిని చూసినా, విన్నా మనసు  గతంలోకి దూసుకు వెళ్ళిపోవటం ఖాయం .. వాటిలో కొన్ని సంతోషించే విషయాలైతేకొన్ని బాధ పెట్టేవి  కూడా ఉంటాయనుకోండి..

ఇంతకీ ఇప్పుడు నన్ను అలా వర్తమానం నుండి గతం లోకి లాక్కెళ్ళిన విషయం ఏంటంటే ..సమ్మర్ హాలిడేస్ ఎజాయ్ చేయటం ఒక ఎత్తైతే రాబోయే పరీక్షల ఫలితాల కోసం ఎదురు చూడటం ఒక ఎత్తు ..మొన్న పదవ తరగతి నుండి  డిగ్రీ,ఇంకా రకరకాల పరీక్షా ఫలితాల వరకు పిల్లల ఆత్రుత, హైరానా ..
ఫలితాల కోసం ఎదురు చూసి చూసి కోరుకున్న ఫలితం రాగానే ఆ సంతోషాన్ని అందరితో పంచుకుంటున్న విద్యార్ధులు వాళ్ళ  తల్లిదండ్రులు...

ఇవన్నీ చూసి నా 10 th క్లాస్ రోజులు గుర్తొచ్చాయి.. నాకు అన్ని సబ్జెక్ట్స్ బాగానే వచ్చేవి కానీ లెక్కలు అంటే మాత్రం దేవుడా ఈ గండం ఎలా గట్టెక్కాలా అనేంత కష్టంగా ఉండేది.. లెక్కలు బాగా చేసే వాళ్ళని చూసి  అకారణంగా కోపం కూడా వచ్చేది .అలాగే 10 th క్లాస్ దాకా  వచ్చాక నేను  తీసుకున్న బలమైన నిర్ణయం  లెక్కలు లేని సైన్స్ కానీ ఆర్ట్స్ కానీ తీసుకోవాలని కానీ ఆ  పని చేయాలంటే ముందు ఈ పది గట్టెక్కాలి కదా!
మరి అందుకు  నా  ప్రయత్నం నేను చేయాలి కదా ..

దేవుడి మీద భారం వేసి పరీక్షలకు సిద్ధమవుతుండగా నా ప్రయోజకత్వం తెలిసిన అమ్మా,నాన్న వూరి నుండి మా పెద్దనాన్న పిల్లలైన అన్నయ్యల్ని  రంగంలోకి దించారు నాకు లెక్కలు చెప్పటానికి...  వాళ్ళు అప్పటికే డిగ్రీలు,పాలిటెక్నిక్ లు  చదివేసి వుండటం తో వాళ్ళ మీద అపారమైన నమ్మకంతో ఈ బాధ్యతను వాళ్లకి అప్పగించాడు నాన్న... నాకు లెక్కలు రావని వాళ్లకు చెప్పి అవమానించారనే బాధ,వాళ్ళు చెప్పే లెక్కలు నేను చేయలేకపోతే వాళ్ళ ముందు చులకన అనే బాధ, ఇలా అన్ని రకాల బాధలతో అన్ని పరీక్షలతో పాటు లెక్కల పరీక్ష రోజు రావటం, పరీక్ష రాయటం అన్నీ అయిపోయాయి..

ఇంక సమ్మర్ హాలిడేస్ వూరి నుండి వచ్చిన పిన్ని వాళ్ళ పిల్లలు,మా బంధువుల్లో పిల్లలు,పెద్దల పంచాయితీలతో వేగంగా గడిచిపోయింది. రిజల్ట్స్ రోజు రానే వచ్చింది .. నాకు మాత్రం లెక్కలు పాసవుతాననే నమ్మకం ఎంత గట్టిగావుందో తప్పుతాననే నమ్మకం కూడా అంతే వుంది .. నా పరీక్షల టెన్షన్ నాకంటే అమ్మ,నాన్న,నా లెక్కల గురువులు (అన్నయ్యలకి) ఎక్కువై  పోయింది ,, అప్పట్లో రిజల్ట్స్ పేపర్ లోనే వచ్చేవి కదా .. పేపర్ కోసం మా తమ్ముడు ,అన్నయ్య ముందే వెళ్లి పడిగాపులు పడి  పేపర్  తెచ్చారు  ..

అందరూ ఎంత టెన్షన్ పడుతున్నా హాయిగా నిద్రపోతున్న నాకు మాత్రం ఇవేమీ పట్టలేదు ...  ముందుగా వాళ్ళే నా రిజల్ట్స్ చూసి నన్ను నిద్రలేపి చెప్పిన విషయం ఏమిటంటే నేను పాసయ్యానని .. నాకు ముందు నమ్మకం కలగలేదు పేపర్ లో నా నంబర్ చూసే దాకా ..ఒక్క లెక్కల్లోనే తక్కువ మార్కులు తప్ప మిగిలిన అన్ని సబ్జెక్ట్స్ మంచి మార్కులతో పాసయ్యాను .. 

తల్లీ నీ పరీక్షలాగా లేదమ్మా హాయిగా నిద్రపోయావు .. అసలు నిద్రెలా పట్టిందే నీకు .. అంటే నేను నిద్రపోకపోతే మాత్రం జరగాల్సిందే జరుగుతుంది కదా .. అనుకున్నాను మనసులో  :) ... ఇంక నేను పాస్ అయినందుకు మా అమ్మా,నాన్న స్వీట్స్ పంచటం, భోజనాలు పెట్టటం ... పదికే ఇంత హడావుడా అని కొందరు నవ్వుకోవటం .. ఇవన్నీ ఇప్పుడు తలచుకుంటే నవ్వు వస్తుంది కానీ అప్పుడు అనుభవించిన టెన్షన్ , సంతోషం,మన అనుకున్న వాళ్ళందరూ మన బాధలో, సంతోషం లో  తోడుండటం ఇవన్నీ నిజంగా మరిచిపోలేని గొప్ప జ్ఞాపకాలు కదా అనిపిస్తాయి .. 

ఎంతైనా  
జ్ఞాపకాలే మైమరపు... జ్ఞాపకాలేమేల్కొలుపు.. 
జ్ఞాపకాలే నిట్టూర్పు.. జ్ఞాపకాలే ఓదార్పు.




22, మే 2014, గురువారం

కదిలే కాలమే జీవితం ...




ఆగదేనాడు కాలము ఆగినా గడియారమూ అంటూ కాలం ఎవ్వరి కోసం ఆగదు . అలసట, నీరసం మనకుంటాయేమో  కానీ కాలానికి  కాదు . అందుకే అది ఎప్పుడూ పరిగెత్తుతూనే వుంటుంది నిర్విరామంగా ..


సంతోషంలో  చిరునవ్వు... బాధలో దుఃఖం 
ప్రేమానురాగాలు ... అసూయ ద్వేషాలు 
హృదయంలో నిలిచిపోయే తీపి జ్ఞాపకాలు , 
గుర్తుకు తెచ్చుకోవటం కూడా ఇష్టం లేని కొన్ని గుర్తులు 
కొందరు మనుషులు... కొన్ని సంఘటనలు నేర్పిన గుణపాఠాలు 
సంతోషాన్నిచ్చే  కొత్త బంధాలు .. 
వదులుకోవాల్సి వచ్చే  కొన్ని బంధుత్వాలు   
కలిసే కొత్త స్నేహాలు  .. 
ఇష్టం లేకపోయినా సాగిపోవాల్సిన కొన్ని దారులు 
వదిలేసిన పాత ప్రదేశాలు ... చేరుకున్న కొత్త  మజిలీలు 
ఎప్పుడూ దోబూచులాడే గెలుపు ఓటములు 
పెరుగుతున్న వయసు ....  నేర్చుకుంటున్న అనుభవాలు   
వీటన్నిటినీ భరిస్తూ, తనలోనే దాచుకుంటూ ... 
నేను కూడా కాలం లాగా అలుపు లేని దాన్నే అంటుంది  మనసు ... 

 కేవలం డైరీ కాగితాల్లో నిలిచిపోయేది మాత్రమే  కాలం కాదు...  

"ఏమి రాసినా కాగితం తనలో దాచుకుంటుంది.. కానీ కొన్ని రాతలు మాత్రమే కాగితాన్ని దాచుకునేలా చేస్తాయి"... 
అనుభవాలు కూడా అంతే .. చాలా అనుభవాలు తామరాకు మీద నీటిబొట్టులా జారిపోతుంటాయి.కొన్ని మాత్రమే మనసు పొరల మధ్య మొగలిరేకుల్లాగా నిలిచి పోతుంటాయి ... 

ఏ జ్ఞాపకం తామరాకు మీద నీటి బొట్టు అవుతుందో,
ఏ అనుభవం మది పొరల్లో మొగలిరేకు అవుతుందో నిర్ణయించాల్సింది కాలమే..

కొంతమంది జీవితాన్ని తమ కోణం లో నుండే చూస్తారు.. 
వాళ్ళు చేసేదే సరైనదని,ఎదుటి వాళ్ళు చేసేదంతా తప్పనీ , 
తనలో తప్ప అందరిలో లోపాలుంటాయని గట్టిగా నమ్ముతారు.. 

కానీ జీవితంలో అనుభవం పెరిగే కొద్దీ , అభిప్రాయాలు మారే కొద్దీ 
ఒకప్పుడు ఎంతో గొప్పగా కనపడిన వారి ప్రవర్తన వారినే పునరాలోచించుకునేలా చేస్తుంది...ఏది తప్పు,ఏది ఒప్పు, ఎవరు ఎలాంటి వాళ్ళు, అనేది అనుభవపూర్వకంగా మాత్రమే మనకి తెలుస్తుంది .
ఆ అనుభవాన్ని నేర్పే గురువు కూడా కాలమే ... 

కాబట్టి కాలం ముందు ముందు మనకోసం ఏమి దాచించో అనే మంచి ఊహలతో ,కోరికలతో సంతోషంగా సాగిపోవటమే  మనిషి విధి అని కాలమనే గురువు గారి  ఉవాచ ..  

పరుగాపక పయనించవే తలపుల నావా 
కెరటాలకు తలవంచితే తరగదు త్రోవా 
ఎదిరించిన సుడిగాలిని జయించినావా 
మది కోరిన మధు సీమలు వరించి రావా 



20, మే 2014, మంగళవారం

హాయ్ "నా చిన్నిప్రపంచం"




"నా చిన్నిప్రపంచం" మిత్రులందరికీ హాయ్ మరియు నమస్తే అందరూ బాగున్నారా ??చాలా రోజులయింది బ్లాగ్ రాసి, రాయకుండా ఉండేంత 
గొప్ప కారణాలు ఏమీ లేకపోయినా రాయటానికి అంత గొప్ప విషయాలు ఏమున్నాయిలే అని రాయటం  మానేశాను.. 

దాదాపు సంవత్సరం నుండి బ్లాగ్ రాయలేదు..  నా బ్లాగ్ ఈ నెట్ ప్రపంచం లో ఎక్కడో ఒక  మూలన పడిపోయుంటుంది లే అనుకున్నాను కానీ ఏమీ రాయకపోయినా నా బ్లాగ్ రోజూ చూసే వాళ్ళు, అప్పుడప్పుడు కామెంట్స్ ఇచ్చేవాళ్ళు కూడా వుండటం నాకు చాలా సంతోషాన్ని కలిగించింది .. 
కొన్ని కామెంట్స్ అయితే నా బ్లాగ్ ని ఇంతగా  ఫాలో అయ్యి,అభిమానించే వాళ్ళు కూడా వున్నారా ??అని  నాకే అనుమానం కలిగించేలా కూడా చేశాయి ... :) 

నా చిన్నిప్రపంచం ద్వారా నాకు పరిచయం అయిన ఫ్రెండ్స్ ... నేను ఈ సంవత్సరం రోజులుగా కనపడలేదని నా గురించి తెలుసుకోవాలని మెసేజ్ ఇచ్చి,నా క్షేమసమాచారాలు తెలుసుకున్న "మనస్వి జయ"  గారు,
నేను  ఫేస్ బుక్ లో కనపడగానే ఎప్పుడో విడిపోయిన ఆత్మీయుల్ని 
పలకరించినట్లుగా  పలకరించిన "సాహితి మాలాకుమార్ " గారు ...  
నన్ను ఎప్పడూ ఆత్మీయంగా పలకరించే "వనజవనమాలి" గారు, 
"శ్రీ" గారు , ఇంకా చాలా మంది బ్లాగర్స్ నా ఫేస్ బుక్ లో కూడా ఫ్రెండ్స్ .. 

ఇంతమంది మంచి స్నేహితుల్ని,నెట్ ప్రపంచం లో నాకంటూ ఒక గుర్తింపుని,స్థానాన్ని  ఇచ్చిన "నా చిన్ని ప్రపంచాన్ని"  ఇలా వదిలెయ్యటం నాకు నచ్చలేదు .. అందుకే మళ్ళీ వచ్చేశాను "నా చిన్నిప్రపంచం" లోకి... 

"నేను కవయిత్రిని కానన్న వాళ్ళని ఏదో చేస్తా " రేంజ్ లో కాకపోయినా  ఏదో నాకు నచ్చిన కబుర్లు మీతో పంచుకుందామనే నా ప్రయత్నం .. :) 

మన మాటలు,చేతలు ఎదుటివాళ్ళకి మంచి చేయకపోయినా పర్లేదు కానీ కీడు  చేయకపోతే చాలు .. మంచి మనస్సుతో సాటి మనుషుల్ని అభిమానించి,ప్రోత్సహించే మిత్రులందరికీ మరొక్కసారి ధన్యవాదములు 







11, ఫిబ్రవరి 2013, సోమవారం

Happy BirthDay To " నా చిన్నిప్రపంచం "



  
నా చిన్నిప్రపంచానికి పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు

నా హృదయంలో నిలిచిపోయే భావాలు  ..
నన్ను నేను తెలుసుకునే అనుభవాలు..
సంతోషంలో నా పెదవులపై నిలిచే  చిరునవ్వులు..
బాధలో నా కంటి నుండి జారే చిన్ని చినుకులు..
నా చుట్టూ ఉన్న మనుషుల  ప్రేమ,అభిమానం అసూయ,ద్వేషాలు..
జయాపజయాలు , పొగడ్తలు, అభినందనలు, అవమానాలు 

అన్నిటిని తనలో ఇముడ్చుకుని  ప్రతి రోజూ ఒక  కొత్త పాఠాన్ని నేర్పుతూ, 

ఎప్పుడూ నన్ను వదలకుండా నాతో ఉండే "నా చిన్నిప్రపంచం" నాకు చాలా ఇష్టం.

" నా చిన్నిప్రపంచం " నాకు కేవలం బ్లాగ్ మాత్రమే  కాదు .. 
నా ప్రియనేస్తం.. నా అంతరంగానికి అక్షర రూపం.
" నా చిన్నిప్రపంచం " పేరుకే చిన్నది కానీ ఎల్లలు లేనిది ... మంచి స్నేహితులను, వ్యక్తులను , కొత్త ప్రపంచాన్ని పరిచయం చేసింది. 
లోకాన్ని , మనుషుల ప్రవర్తనలను బ్లాగ్ ల ద్వారా కూడా చూసే అవకాశం  కల్పించింది.ఈ నెట్ ప్రపంచంలో నా పేరుకు  ఒక గుర్తింపును తెచ్చింది.

ఇన్నేళ్ళ నా బ్లాగ్ ప్రయాణంలో నేను ఏదో సాధించానని చెప్పను, కానీ నేను నేర్చుకున్నవి చాలా ఉన్నాయి..నెట్ ప్రపంచం అయినా బయటి ప్రపంచం అయినా ఎదుటి వాళ్ళ  మనోభావాలు, ఆలోచనలు మనకి నచ్చినా  నచ్చక పోయినా వారి అభిప్రాయాలను గౌరవిస్తే చాలు, ఇతరులను జడ్జ్ చేసే ముందు మన అర్హత ఏమిటో కూడా తెలుసుకుంటే మంచిది అన్న విషయాన్నీ ఎప్పుడూ గుర్తుంచుకుంటాను...

" నా  చిన్నిప్రపంచాన్ని"  ఈ  ప్రపంచానికి పరిచయం చేసి  ఈ రోజుకి 3 సంవత్సరాలు పూర్తయ్యింది.నాకు చాలా ఇష్టమైన "నా చిన్నిప్రపంచం"  పుట్టినరోజు ఈ రోజు...


 నా చిన్నిప్రపంచానికి ఎప్పుడూ వస్తూ నా ఆలోచనలను, భావాలను మెచ్చుకుని అభినందించే మిత్రులకు,అప్పుడప్పుడు వచ్చి, నా చిన్నిప్రపంచంలో కనిపించే బ్లాగర్లకు అందరికీ "నా చిన్నిప్రపంచం" పుట్టినరోజు సందర్భంగా కృతఙ్ఞతలు ...

  

23, జనవరి 2013, బుధవారం

కొత్త సంవత్సరం లో కొత్త కొత్తగా ...



కొత్త సంవత్సరం కొత్త కొత్తగా ...వచ్చేసింది  చిన్న చిన్నగా  పాతపడిపోతుంది కూడా.. కొత్త సంవత్సరం ప్రతి సంవత్సరం వచ్చేదే అయినా ఎప్పుడూ ప్రత్యేకమే, ప్రతిసారీ పండగే. పాత సంవత్సరం వెళ్ళిపోతూ, కొత్త సంవత్సరం వస్తుంది అనగానే ఎంతో ఉత్సాహం, ఎన్నో వేడుకలు ... కొత్త సంవత్సర సంబరాల్లో నాకు బాగా నచ్చేవిషయం రాబోయే సంవత్సరం మంచి చేయాలని  ఒకరికొకరు శుభాకాంక్షలు తెలుపుకోవటం, మనకు,మన వాళ్లకు  ఈ సంవత్సరం ఆనందంగా,శుభంగా ఉండాలని ప్రతి ఒక్కరు కోరుకోవడం చాలా బావుంటుంది. ఒక గతం గడిచిపోయింది, అది కలిగించిన బాధలను, ధుఃఖాలను ఇక్కడే మర్చిపోయి, కొత్త తలపులతో, సరికొత్త ఆశలతో అందమైన భవిష్యత్తు కోసం నూతన సంవత్సరాన్ని ఆనందంగా ఆహ్వానించాం ... 

కొత్తసంవత్సరం లో నాకు ఎక్కువగా నచ్చేది కొత్త డైరీలు,గ్రీటింగులు మనం మన  వాళ్లకి ఇచ్చినా,మనవాళ్ళ నుండి మనం అందుకున్నా చాలా సంతోషంగా అనిపించే వాటిలో ఈ డైరీలు,గ్రీటింగులు ఫస్ట్ ప్లేస్ లో వుంటాయి.న్యూ ఇయర్ వస్తుందనగానే షాపింగ్ లిస్టులోకి ఈ డైరీలు కూడా చేరిపోతాయి. నాకు మాత్రం ప్రతి సంవత్సరం మా తమ్ముడు ఇచ్చే డైరీ,కొత్త పెన్ తోనే  సంవత్సరం మొదలవుతుంది.. ఆస్వాదించిన అనుభూతులను, బాధపెట్టిన చేదు జ్ఞాపకాలను, గడిచిపోయిన కాలాన్ని పదిలంగా దాస్తూ ,రాబోయే కాలానికి ఆహ్వానంగా మంచి డైరీని అందుకోవటం సంతోషంగా అనిపిస్తుంది.కొత్త డైరీ చూడగానే చిన్నప్పుడు స్కూల్ రీఓపెన్ కాగానే కొత్తపుస్తకాలు  కొనుక్కుని,జాగ్రత్తగా అట్టలు వేసుకుని, కొన్నాళ్ళ పాటు భద్రంగా దాచుకునే రోజులు గుర్తొస్తాయి. 

ఇంకా కొత్త సంవత్సరంలో కొత్తగా ఇంట్లో చేరేవాటిలో కేలండర్లు కూడా ముఖ్యమైనవే..ఏ షాప్ కి వెళ్ళినా వాళ్ళ షాప్ పేరుతో  ప్రింట్ చేయించి ఇచ్చే కాలెండర్లు,అలాగే ఈనాడు,సాక్షి,స్వాతి వాళ్ళు ఇచ్చే కాలెండర్లు ఇంట్లో ఎక్కడ చూసినా దర్శనమిస్తుంటాయి.ఒకప్పుడైతే కేలండర్లను గోడలకు తగిలించే వాళ్ళు  కానీ  ఇప్పుడలా కాదు..అవసరమైనప్పుడు తిథిలు, ముహూర్తాలు, పంచాంగం చూడటం కోసం బుక్ రాక్ లో నుండి  వెతికి తెచ్చుకోవటమే..

ఇలా కొత్త సంవత్సరంతో పాటూ చాలా కొత్త కొత్త వస్తువులు,విషయాలు జీవితంలోకి చేరుతుంటాయి.. కాలంతో పాటూ పాతపడుతుంటాయి..ఎప్పటిలాగానే ఈ సంవత్సరం కూడా కొన్ని కొత్త వస్తువులు,కొత్త పనులు,కొత్త బంధాలు,బాధ్యతలు కొత్త సంతోషాలు,కొత్త సమస్యలు,సవాళ్లు ఇలా జీవితం కొత్త కొత్తగా సాగిపోతుంది... 

ఈ సంవత్సరం నా చిన్నిప్రపంచంలో నాకు నచ్చిన కొన్ని కొత్త విశేషాలు...


ఈ కొత్త సంవత్సరం లో సంక్రాంతి అయిపోగానే శ్రీశైలం వెళ్ళటం చాలా సంతోషంగా అనిపించింది. శ్రీశైలం వెళ్ళగానే సాయంత్రం దర్శనం, ఉదయం పూజలు అన్నీ బాగా జరిగాయి.

 శ్రీశైలం లో స్వామివారికి,అమ్మవారికి చేయించిన 
అభిషేకం,కుంకుమ పూజ ప్రసాదాలు..


అక్షరాలై నిలవబోయే అనుభవాలు 
 కొత్త డైరీలు


కాలప్రవాహంలో రోజుల్ని దాటుకుంటూ 
ముందుకు సాగిపోయే కాలెండర్లు 


శ్రీశైలం శిఖరం దగ్గర ఉండే "రాజా షాపింగ్ సెంటర్" మాకు చాలా నచ్చే షాప్.ఇక్కడ అన్ని రకాల హెర్బల్ ప్రొడక్ట్స్ దొరుకుతాయి. పెర్ఫ్యూమ్స్,సోప్స్ ,బ్యూటీ ప్రొడక్ట్స్,మంచి మ్యూజిక్ కలెక్షన్ సి డి లు,పిల్లల ఇంపోర్టెడ్ ఆట వస్తువులు ఇలా ఇక్కడ షాపింగ్ మాకు చాలా ఇష్టం, ఈసారి తీసుకున్న వాటిలో 
వెరైటీ సోప్ బాక్స్ ల్లో ఉన్న బాత్ సోప్స్, 
చామ్ రాజ్ టీ బాక్స్ కొత్తగా అనిపించాయి..


మా బృందావనం లో ఈ కొత్త సంవత్సరం కొత్తగా 
పూచిన పువ్వులు,కాయలు..





4, సెప్టెంబర్ 2012, మంగళవారం

మన జీవితం...!


రోజులు,గంటలు,నిమిషాలు,క్షణాలంటూ
కాలం కొలతల్లో బంధించిన మన జీవితం
ఆగకుండా కదిలే కాలచక్రంతో పోటీ పెట్టుకున్న
ఉరుకులు పరుగుల పరుగుపందెం...

పరుగుపందెంలో అలసి,ఆగిపోతున్న
అనుభూతులు, అనుబంధాలు,ఆప్యాయతలు
ఎంతగా అలసిపోయినా సేదతీరేందుకు సమయం లేదు!

ప్రతి మనిషికి ముందు చూపే
తన చుట్టుపక్కల ప్రపంచం ఏమైపోతుందో
తెలుసుకోవాల్సిన అవసరం, అవకాశం లేదు!

జీవిత ప్రయాణంలో ఎదురయ్యే పరీక్షలకు
సమాధానాలు వెతకటమే తప్ప
ఈ ప్రయాణం సరైనదేనా అని సమీక్షంచుకునే
సందర్భం కూడా రాదు!

జీవితపు బరిలో బంధువులు,స్నేహితులే మన ప్రత్యర్ధులు
అందరూ అయినవారే ... అయినా ఎవరికి వారే పోటీ
ఒకరికంటే నేను బాగుండాలనే ఈ తాపత్రయంలో
గెలుపు,ఓటములు ... లాభ నష్టాల కూడికలు తీసివేతలే ఈ జీవితం!

ఉన్నది లేదనుకుని ... లేనిది కావాలనుకుని
ఏదో సాధించాలనుకుని ... ఎక్కడికో చేరాలనుకునే
ఈ ఆశలు,ఆశయాల పరుగు
ఎక్కడికో ?? ఎందాకనో ???




10, ఏప్రిల్ 2012, మంగళవారం

పనికిరాని విద్య లేదు ... పనికిరాని మనిషీ లేడు ...!


అన్ని
విద్యలకు హృదయమే నిలయం. హృదయ వికాసం కలిగించి,మానసిక వికాసం,వివేకం,సత్సంస్కారం కలిగించే విద్య ఒకటైతే,హృదయంతో సంబంధం లేకుండా కేవలం భౌతిక సుఖాలకు,విలాసాలకు పనికి వచ్చేది లౌకిక విద్య.ఈ లౌకిక విద్యకు డబ్బు,అవసరాలతోనే సంబంధం..ఇప్పటి ప్రపంచంలో కావాల్సింది ఈ విద్య కాబట్టే ఎన్నో రకాల ఉపాధి కోర్సులు పుట్టుకొస్తున్నాయి.

ప్రతి చదువులోనూ,ఉద్యోగం లోనూ ఇష్టపడి చేసేవి,కష్టపడి చేసేవి రెండూ ఉంటాయి.కొందరు తప్పనిసరి పరిస్థితుల్లో ఏదో ఒక చదువు చదువుతారు,ఉద్యోగం చేస్తారు..కానీ కొందరు వాళ్ళు ఏది చదవాలనుకుంటే అదే చదువుతారు,ఏ ఉద్యోగం చేయాలనుకుంటే అదే చేస్తారు.చేసే పనిని ప్రేమించాలి...అప్పుడే అందులో విజయాన్ని సాధిస్తారు ఎవరైనా.

పిల్లలు చిన్నప్పుడు పాటలు పాడితే,డాన్స్ చేస్తే సంతోషిస్తాం,ఎంకరేజ్ చేస్తాం ..కానీ అదే పిల్లలు పెద్దయ్యి మేము డాన్స్ చేస్తాము,పాటలు పాడతాం అంటే ప్రోత్సహించే పెద్దలు ఎంతమందో ఉండరు.పిల్లలు డాక్టర్లు,ఇంజినీర్లు మాత్రమే కావాలి కానీ ఇలా తైతక్కలాడటమేమిటి అని పక్కింటి పిల్లలతో,బంధువుల పిల్లలతో పోల్చి వాళ్లకి ఇష్టం లేకపోయినా మనకిష్టమైన స్కూళ్ళల్లో కోర్సుల్లో చేర్చివాళ్ళను బలవంతంగా మనమేమి చెయ్యాలనుకుంటున్నామో అదే చేస్తాం.

కొంతమంది దృష్టిలో కొన్ని మాత్రమే పనికి వచ్చే విద్యలు,కొన్ని మాత్రమే పనికి వచ్చే ఉద్యోగాలుమిగతా వాళ్ళంతా పనికిరాని వాళ్ళు.

నేను చదివిన ఒక కధ :

అర్జునుడు పాశుపతాస్త్రం సాధించిన తర్వాత ఇంద్రుడి ఆహ్వానం మేరకు అమరావతి పట్టణానికి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడ విలాసాల్లో మునిగి తేలకుండా,గంధర్వుల దగ్గర నృత్యం నేర్చుకున్నాడట.అప్పటికే అర్జునుడు సకల విద్యల్లో ఆరి తేరి ఉన్నాడు కానీ ఒక్కో విద్య ఒక్కో చోట ఉపయోగపడుతుందనే ముందు చూపుతో నాట్యం కూడా నేర్చుకున్నాడు.
విద్యతోనే అర్జునుడు అజ్ఞాతవాసం సమయంలో తనను ఎవరూ గుర్తుపట్టకుండా విరాట రాజు కొలువులో బృహన్నలగా,నాట్యాచార్యునిగా జీవించాడు. సమయంలో అర్జునునికి అంతకుముందు నేర్చిన అస్త్ర విద్యలేమీ పనికి రాలేదు,పైగా వాటిని ప్రదర్శిస్తే అతను అర్జునుడని అందరికీ తెలిసి పోయేది..

కాబట్టి ఏ చదువు పనికి రానిది కాదు,ఏ వృత్తీ చిన్నవి కాదు.గొప్ప చదువులు చదివితేనే గొప్ప వారు కాలేరు.కొత్త ఆలోచనలు చేసి కొత్త రంగాల్లోకి ప్రవేశించి,విజయం సాధించిన వాళ్ళందరూ గొప్ప గొప్ప చదువు చదివిన వాళ్ళేమీ కాదు.
ఎవరు చదివే చదువు పట్ల వాళ్లకి గౌరవం వుండాలి,చేసే వృత్తి పట్ల అంకిత భావం ఉండాలి.అప్పుడే చదివిన చదువుకి ఒక అర్ధం..అంతే కానీ
డొనేషన్స్ కట్టి చదువుకుని, డబ్బు తిరిగి వసూలు చేయాలనుకుని, వృత్తితో వ్యాపారం చేసేవాళ్ళు,
లంచం కట్టి ఉద్యోగం తెచ్చుకుని ఆ డబ్బును తిరిగి సంపాదించాలని అవినీతికి పాల్పడే వాళ్ళు,
గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో సేవ చేయటం నామోషీగా భావించే వాళ్ళు,తమని నమ్మి వచ్చిన వాళ్ళని మోసం చేసే వాళ్ళు ,
డబ్బు పోగేసుకునే యంత్రాల్లాగా మారిపోయిన డాక్టర్లు,ఇంజినీర్లు,లాయర్లు, ఇంకా
ఇలాంటి వాళ్ళు ప్రతి వృత్తిలో ఉన్నారు. మంచి,చెడు,మోసం అన్ని రంగాల్లో ఉన్నాయి ఇవి కేవలం కొందరికే పరిమితం కాదు.మోసం చేసారన్న కారణం తో ఎవరినైనా బహిష్కరించాలి అనుకుంటే మొత్తం ఈ ప్రపంచాన్నే బహిష్కరించాల్సి వస్తుందేమో..

మంచి, చెడు లని ఎవరు నిర్ధారించగలరు?? మనకి మంచి అనిపించింది ఇతరులకు చెడు అనిపించొచ్చు.మనకి చెడు అనిపించింది ఇతరులకు మంచి అనిపించొచ్చు... ఎవరిలోనో కోరుకునే మార్పుమనలోనేరావాలి.ఎవరినోనిందించి,సంస్కరించాలి అనుకునే వాళ్ళు ముందు వాళ్ళ ఇంటి నుండే ఈ సంస్కరణలను అమలుచేయ గలగాలి.

ఏ విద్య అయినా వృత్తి అయినా మనిషికి సంస్కారాన్ని నేర్పాలి,సమాజానికి ఉపయోగపడాలి,ఎదుటి మనిషిని గౌరవించటం నేర్పాలి.అప్పుడే ఆ విద్యకు,వృత్తికి సార్ధకత.
విద్య వల్ల వినయం రావాలేగానీ.. అహంభావం కాదు..!!


7, ఏప్రిల్ 2012, శనివారం

ప్రయాణ సాధనములు ... వివిధ రకములు...!


ఒక పని లేని మధ్యాహ్నం నెట్ లో,బ్లాగుల్లో తిరిగీ తిరిగీ విసిగి పోయి,అలసి పోయి అలా చల్లగాలికి
కూర్చుందామని మా బాల్కనీలో కూర్చున్నాను..
అక్కడ కూర్చుని రోడ్డున వస్తున్న వివిధ రకాల వాహనాలను చూడగానే, ఒక ఆలోచన వచ్చింది.
అంతే... వెంటనే కెమేరా తెచ్చుకుని, వాళ్ళందరినీ నా కెమెరాలో,ఆ తర్వాత ఇప్పుడు
నా
చిన్ని ప్రపంచంలో బంధించేస్తున్నాను..
















Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...